Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Mουσείο Φρυσίρα: έκθεση «Ζωγραφική ΙΙΙ (2000-2015) ».



Το μουσείο Φρυσίρα παρουσιάζει από την 1η Οκτωβρίου 2014 έως την 1η Μαρτίου 2015, στο κτήριο της Μονής Αστερίου 3 στην Πλάκα, την έκθεση «ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΙΙΙ (2000-2015)». 

Η έκθεση αυτή αποτελεί το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας που ξεκίνησε το 2012, εξετάζοντας την εικόνα της αναπαραστατικής ζωγραφικής στην Ελλάδα και την Ευρώπη τις δυο πρώτες δεκαετίες του 21ου αι., μέσα από τα έργα της συλλογής Φρυσίρα. 

Σύμφωνα με τον επιμελητή της έκθεσης, Θανάση Μουτσόπουλο «όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι όταν παρουσιάζουμε την τέχνη ενός καινούργιου αιώνα οι προσδοκίες εντείνονται, ίσως υπερβολικά. Είναι πραγματικά καινούργια η τέχνη αυτού του νέου αιώνα (πολύ περισσότερο δε, φορτισμένου και ως το ξεκίνημα μιας νέας χιλιετίας); Λίγα στοιχεία υποδηλώνουν κάτι τέτοιο. Κάτι που διαφοροποιεί αυτή τη δεκαετία από την προηγούμενη θα είναι η ριζική υποχώρηση του φαινομένου της New British Art που κυριάρχησε την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα και η μεταστροφή του συλλέκτη που τη δημιούργησε προς τη ζωγραφική. Άρα, η ζωραφικη εμφανίζεται ενισχυμένη και στο προσκήνιο, όσο περίπου πριν είκοσι χρόνια. Η άλλη μεγάλη αλλαγή θα είναι η υποχώρηση (αν όχι η εξαφάνιση) του μοντέλου του καλλιτέχνη-σουπερστάρ. Οι τελευταίοι τέτοιοι που γνωρίσαμε ήταν ο Βρετανός Damien Hirst ή ο Ιάπωνας Takashi Murakami, και από τότε δεν διαφαίνεται μια νέα επανάληψη. Σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή (γενικά) και ιδιαιτέρως για την αναπαραστατική ζωγραφική, η οποία μεταπολεμικά γνώρισε απαξίωση και χλεύη, θυελλώδη ανταγωνισμό στο πεδίο της από τη φωτογραφία, μεταμοντέρνες παλινορθώσεις και επιστροφή στη μόδα και το χρηματιστήριο της τέχνης, εκ νέου κρίση και παραμερισμούς και, τέλος, πιο σοφά ίσως κατά τη γνώμη μας, εστίαση της στρατηγικής της σε λίγους καλλιτέχνες, οι οποίοι ζωγραφίζουν μετά από βαθειά σκέψη και προβληματισμό και προτείνουν κάποιες λύσεις, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και ακριβείς. Εκτός από την περιρρέουσα (βαθειά) κοινωνική κρίση αυτής της χώρας, πολλοί μιλούν για μια εξίσου βαθειά κρίση στην εξέλιξη των εικαστικών. Η ζωγραφική αναπαράσταση από τη μια έχει δεχτεί ήδη πολλαπλά βλήματα, όμως σήμερα αποκαθηλώνονται και τα νεότερα μέσα της φωτογραφίας ή του βίντεο, όχι για το παρωχημένο των απόψεών τους, αλλά για το άυλο του χαρακτήρα τους. Αυτά φυσικά συμβαίνουν σε μια εποχή όπου το μέσον δεν έχει παρά μια και μόνον επιλογή: να επανεφευρεθεί εξ αρχής (ή έστω, από ένα σημείο) για να σταθεί πειστικά απέναντι στο πανηγύρι των media, της ποπ μουσικής και, φυσικά, του κινηματογράφου. Με άλλα λόγια να σταθεί, να ζήσει σε μια αυτόνομη κατάσταση, μακριά από τη ναφθαλίνη των μουσείων και το (αβάσταχτο) βάρος του παρελθόντος και της ιστορίας (από τα οποία καταπιέζονται πολύ λιγότερο τα media, η ποπ μουσική ή ο κινηματογράφος). Φυσικά, σήμερα η ζωγραφική θα έπρεπε να βρίσκεται σε προνομιακή θέση απέναντι στην εμπορική κατάρρευση των άλλων εικαστικών μέσων, του βίντεο, των εγκαταστάσεων ή της φωτογραφίας, καθώς και της διευρυμένης τους κρίσης (η εννοιακή τέχνη, γι' άλλη μια φορά στην ιστορία της, κινδυνεύει να γίνει αντικείμενο χλεύης και γελοιογραφίας λόγω των εκκεντρισμών της). 

Στην έκθεση συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Asgar/ Gabriel, Bisky Norbert, Μπήτσικας Ξενοφών, Μποβιάτσου Λαμπρινή, Brann Renaud, Djurdjevic Biljana, Γιανναρούδης Κώστας, Hahn Adam Raphael, Κατσιπάνος Θεόφιλος, Komu Riyas, Κοντέλλης Ανδρέας, Κουρκούβελος Γιώργος, Κρυσταλλά Ασπασία, Ksiazek Bogumil, Λάλας Θανάσης, Λαμπρινίδης Παναγιώτης, Leglise Frederic, Lellouche Brice, Levente Hermann, Loutz Frederique, Luan Xiao Jie, Maciejowski Marcin, Μιχαλακοπούλου Ελένη, Μελανίτης Γιάννης, Μερτίλης Άρης, Pahlavi Axel, Παπακώστας Αχιλλέας, Πλέσσας Κώστας, Πλοιαρίδης Βαγγέλης, Πανταζής Δημήτρης Pouyandeh Nazanin, Rabus Leopold, Σαρασσίτης Δημήτρης, Shi Xiang, Siebert Uta, Σπυρόπουλος Γιώργος, Σταματιάδη Ντανιέλα, Tift Andrew, Tinei Alexander, Todorovic Milos, Τζαμουράνης Δημήτρης, Βαρελάς Γιάννης, Βασμουλάκης Αλέξανδρος, Βαβυλουσάκης Κων/νος, Βερούκας Αλέξης, Wnek Grzegorz, Ξαφοπούλου Αλεξία, Ζιώγας Γιάννης.

Frissiras Museum - Μουσείο Φρυσίρα
3 Monis Asteriou str, 10558 Athens, Greece

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

"Διαδρομές, Πορεία του χτες -Στα όνειρα του αύριο" πρώτη Φθινοπωρινή εικαστική συνάντηση των ART SELECTED WORKS. Ο Λεόντιος Πετμεζάς προσεγγίζει θεωρητικά


Οι ART SELECTED WORKS παρουσιάζουν από 1 ως 8 Οκτωβρίου 2014

τη πρώτη Φθινοπωρινή εικαστική συνάντηση 22 αναγνωρισμένων δημιουργών με θέμα ’’Διαδρομές, Πορεία του χτες -Στα όνειρα του αύριο’’, στο χώρο τέχνης ΒΟΟΑRT, Σαρρή 21 στου Ψυρρή.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Σταυρούλα Ανδρέου, Φώτης Ασπρομάτης, Sugar Bongard, Mαρία Γαμβρέλη, Γιώρης, Νίνα Διακοβασίλη, Ελένη Ζαβαλάκου, Μαρία Ζιάκα, Κατερίνα Κοντογεώργη, Βασιλική Μπενετάτου, Θάλεια Μαγδαληνού, Χρυσούλα Μιχαλέλη, Χριστίνα Μυτηληναίου-Ιακωβίδου, Καίτη Πανάγου, Βίκυ Πανάγου, Βασιλική Παπαθεοδώρου, Αrgy Pappaς –Τσιώτα, Περσεφόνη Παυλή, Λεόντιος Πετμεζάς, Γιώργος Σαμαράς, Λώρα Σαμσονίδου, Μαριλένα Φωκά.

Ο Ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς που θα προσεγγίσει θεωρητικά την έκθεση της βραδιά των εγκαινίων επισημαίνει:

"Οι βιωματικοί σχεδιασμοί σε αυτό το δρώμενο τέχνης δημιουργούν ένα ταξίδι στο χτες μέσα από μια διεργασία αλληγορικής φαντασίας .Πρόκειται για μια εικαστική περιπλάνηση του εσώτερου κόσμου, μια ενδοσκόπηση που κινητοποιεί και εκφράζει μηνύματα και νοήματα ζωής.

Όλοι οι καλλιτέχνες προσωποποιούν τα ανυπότακτα μοτίβα της φυσικής μεταβατικότητας και μετάλλαξης του ανθρώπινου συλλογισμού καθώς ενστερνίζονται τους υπάρχοντες νόμους της ογκολογικής βαρύτητας, της στωικότητας και της σφοδρότητας. Παρουσιάζουν εναργέστατα τους συνδυασμούς μιας διαπραγμάτευσης με ποιητική απόδοση που κατευθύνει ευπρόσδεκτα τα ενορατικά τοπία προς τα αναμενόμενα επινοήματα των αντανακλάσεων .

Προβάλλουν το εκρηκτικό βίωμα μέσα από το θεωρούμενο αντικείμενο με μια ένταση που αναμορφώνει το ομοιοπαθητικό κάτοπτρο του ψυχισμού.

Οδηγώντας το κοινό σε πρωτοποριακούς θεματολογικούς και νεωτεριστικούς ορίζοντες.

Η τέχνη τους ευχάριστα και καθησυχαστικά αγγίζει τη πεμπτουσία της αρχιτεκτονικής δόμησης , με πολυδιάστατες ωστόσο συνειδησιακές εκδοχές

Το περιεχόμενο, η φόρμα και η ύλη δένουν και φορτίζουν τις θεματολογίες, προς μια κατεύθυνση αρμονικής συνύπαρξης του σχεδίου και του χρώματος της πραγματικής εικόνας και αυτής που αντιλαμβανόμαστε εντέλει .

Οι απεικονίσεις ταυτόχρονα δένουν το ρεαλιστικό με το αντιθετικό στοιχείο , γεννώντας τη δύναμη που χρειάζεται ένα έργο για να υπάρξει."

Ο συντονισμός της έκθεσης έγινε από την εικαστικό Argy Pappas-Tσιώτα

Τα εγκαίνια θα γίνουν την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014 στις 8μμ.

Χορηγός επικοινωνίας της έκθεσης είναι το ATHENS LΕDRA HOTEL.

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Ex_pose: Paul Walker, ‘κατασκευάζοντας’ τη γεωμετρική αφαίρεση


Γράφει η Ελένη Ζυμαράκη Τζώρτζη 23.09.2014 στο
http://www.artsandthecity.gr/

“Geometry holds the key to creating a unified equation of the universe” - A. Einstein


O Paul Walker είναι ένας αξιόλογος καλλιτέχνης, που αρκετά χρόνια τώρα ζει και εργάζεται στην Ελλάδα, ακούραστα, με θαυμαστή πειθαρχία, αθόρυβα και ουσιαστικά. ‘Κατασκευαστής’ μιας ιδιότυπης αφαίρεσης, με έργα χαρακτηριστικά τόσο για την πνευματικότητα που υποβάλλουν όσο και για τη γεωμετρικά δομημένη φόρμα τους.


Τον συναντήσαμε στην Αίγινα, τον τόπο διαμονής του από το 1991, όπου μας δέχτηκε στο σπίτι και εργαστήρι του και μας μίλησε για το έργο και τη ζωή του κάνοντας μια συναρπαστική αναδρομή στο παρελθόν.


Τον ευχαριστούμε θερμά για τη φιλοξενία.





Γεννημένος στο Birmingham αποφοίτησε από το τμήμα Καλών Τεχνών του πανεπιστημίου της πόλης του και συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη χαρακτική στο φημισμένο Chelsea School of Art, London. Εδώ και είκοσι τρία χρόνια ζει και εργάζεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αίγινα.


Εκκινώντας από τον ζωγραφικό παραστατικό εξπρεσιονισμό στα φοιτητικά του χρόνια πέρασε σταδιακά και σε συνάρτηση πάντα με κομβικά γεγονότα της ζωής του στην αφαίρεση έχοντας ως βασικό όχημα τη χαρακτική στα χρόνια των μεταπτυχιακών του σπουδών.


Όμως, η ζωγραφική υπήρξε πάντα το προσωπικό του στοίχημα και μια βαθιά εσωτερική ανάγκη. Και σε αυτή επιστρέφει μετά το πέρας των μεταπτυχιακών του σπουδών. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος ‘I had to start again. I found a studio in London and became an abstract geometric painter’. Είναι η εποχή που αφοσιωμένος στη ζωγραφική ανοίγει, όπως και πολλοί καλλιτέχνες στη γειτονιά του, το studio του στον κόσμο, πουλάει έργα και αποκτά ένα δικό του κοινό. Ο ίδιος θυμάται ‘ Ήμουν τυχερός, ήταν λίγο πριν γίνουν όλα τα studios των καλλιτεχνών της συγκεκριμένης περιοχής του Λονδίνου yuppies’ apartments’. Παράλληλα, τότε είναι που θα αποπειραθεί να πειραματιστεί με το σχήμα και την επιφάνεια των ξύλινων τελάρων του, ξεφεύγοντας από το καθιερωμένο αυστηρό ορθογώνιο, τολμώντας ασυμμετρίες που φέρνουν στο νου τα ξύλινα ζωγραφικά πάνελ και τις πολύπτυχες συνθέσεις αυτών της πρώιμης αναγέννησης σε Ιταλία και Βόρεια Ευρώπη. Χαρακτηριστικά έργα της τάσης αυτής είναι η σειρά των ‘αψιδωτών τελάρων’ του αλλά και μεμονωμένα ζωγραφικά έργα σε επιφάνειες κατασκευασμένες με ένα ιδιότυπο κολάζ καμβά – ξύλου, που μπορεί κανείς να δει στην ιστοσελίδα του καλλιτέχνη. Ο πειραματισμός με τη συμμετρία, το σχήμα και το υλικό της ζωγραφικής επιφάνειας θα αποτελέσει μία εξαιρετικά απελευθερωτική δημιουργική πράξη για τον ίδιο που θα συνεχιστεί και θα εξελιχθεί στη μέχρι τούδε πορεία του.





Τη μεγάλη αλλαγή στη ζωή του φέρνει η γνωριμία με τη γυναίκα του, επίσης εικαστικό, καθώς και η πατρότητα και η πορεία των γεγονότων της ζωής του θα τον οδηγήσει στην Αίγινα.


Το νησί γίνεται η βάση του καθώς αποτελεί για εκείνον μία ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης και καλλιτεχνικής δημιουργίας. Απερίσπαστος αφοσιώνεται στην τέχνη, στη ζωγραφική, στη χαρακτική και στις κατασκευές κυρίως από ξύλο. Στην Αίγινα είναι που αποκρυσταλλώνεται το γεωμετρικό ιδίωμα των έργων του και ενδυναμώνεται η σχέση του με το χρώμα.


Αρχικά τα μαθηματικά και πρόσφατα η φυσική είναι που προσανατολίζουν, συστηματοποιούν και οριοθετούν το περιεχόμενο και τη φόρμα των έργων του και όχι η οποιαδήποτε πρόθεση αναφοράς σε κάποιο εξωτερικό, φυσικό ερέθισμα. Ωστόσο, όπως αναφέρει ο ίδιος ‘Οι εξωτερικές επιρροές δεν μπορούν να αποκλειστούν φυσικά, καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε αποκλεισμό της λειτουργίας των αισθήσεων. Είναι κυρίαρχες αλλά παραμένουν απροσδιόριστες. Οτιδήποτε στη φύση φαίνεται να ορίζει και να ορίζεται από τη δύναμη και την οικονομία γεωμετρικών σχηματισμών των οποίων τα μοτίβα μπορεί κανείς να τα συναντήσει παντού, από τη δομή του ατόμου μέχρι και τα πλανητικά συστήματα. Η οικουμενική γλώσσα της γεωμετρίας και των μαθηματικών μου παρέχουν ένα σύστημα αρχών και κανόνων που δομούν και στηρίζουν όλο το έργο μου’.





Η μακρά παράδοση της αγγειοπλαστικής και κεραμικής στην Αίγινα και ιδιαίτερα τα χρώματα των αγγείων από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας αποτέλεσαν και αποτελούν για τον καλλιτέχνη πρότυπα μοναδικά.


Τα επιμελώς δουλεμένα σε επιστρώσεις χρωματικά επίπεδα που εναποθέτει στις ξύλινες επιφάνειες των έργων του χαρακτηρίζονται από τις απαλές υφές, τα οριοθετημένα πεδία μα και το εσωτερικό φως που αναδύουν.


Στην Αίγινα θα καταφέρει, λόγω έλλειψης υγρασίας όπως μας εξηγεί, να πειραματιστεί και με την κατασκευή των χρωμάτων περνώντας από τα λάδια στην τέμπερα και επιτυγχάνοντας να φτιάχνει αποκλειστικά ο ίδιος τα χρώματα που χρησιμοποιεί.


Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στην Αίγινα και το Dundee όπου σπουδάζει φυσική, για να ικανοποιήσει, όπως μας λέει, τη διαρκή επιθυμία του για τάξη και εξορθολογισμό εκείνων που ενστινκτωδώς ο νους συλλαμβάνει και η καλλιτεχνική φύση αγωνιά να εκφράσει.


Με πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στο ενεργητικό του είναι βέβαιο πως και στο μέλλον ο Paul Walker, το ίδιο διακριτικά και ουσιαστικά, θα συνεχίσει να μας συγκινεί με το έργο του.





Άλλωστε η όλη διαδικασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας του Paul Walker, το αποτέλεσμα και κυρίως η επίδραση που αυτό έχει στον θεατή φέρνουν αναπόδραστα στον νου τα λόγια του Μαρκ Ρόθκο:


‘ Ένας πίνακας δεν είναι η απεικόνιση μίας εμπειρίας, είναι η εμπειρία’.


Και τούτο στην περίπτωση του Paul Walker ισχύει τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για τον θεατή.


Paul Walker, http://paulwalker.gr









Photo Credits:


1. Kama Sutra, 2002, 4plate Etching in 9 parts, 30x30cm


2. Elephant, 2005, Oil & Tempera on Panel, 140x160cm


3. Placebo, 2008, Oil % Tempera on 3 Panels, 140x14


4. Extrusion, 2009, Etching, 28x50cm


5. Blue Lake 2, 2009, Oil & Tempera on 3 Panels, 140x140cm


6. Pluton, 2013, Distemper & Tempera on Panel, 139x139cm


7. Occult, 2013, Distemper & Tempera on 3 Panels, 96x122cm









Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

ΦIRMA GYPSY GLOBALES - D(o) I(t) Y(ourself)


ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ/WORKSHOP
ΦIRMA GYPSY GLOBALES - D(o) I(t) Y(ourself)
Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014
Μουσείο Μπενάκη, Κτήριο Οδού Πειραιώς

Η εικαστικός Μαρία Παπαδημητρίου, μέσα από τη συμμετοχή της στην έκθεση

DESTEFASHIONCOLLECTION: 1 to 8 με το έργο “Φirma Gypsy Globales” δημιουργεί

μία ιστορία γύρω από τη μόδα των Τσιγγάνων με αντικείμενα και ρούχα από τους

καταυλισμούς Ρομά. Πρόκειται για ένα έργο γύρω από τη ζωή και τα έθιμα των Ρομά μέσα

από το πρίσμα του ενδυματολογικού τους κώδικα και των συμβολισμών που έχει στην

κοινωνία των Ρομά η ενδυματολογική τους συμπεριφορά.

Με αφορμή το έργο αυτό, την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στο

Μουσείο Μπενάκη, Κτήριο Οδού Πειραιώς, η καλλιτεχνική εκδήλωση-workshop “Φirma

Gypsy Globales - D(o) I(t) Y(ourself)" με συμμετοχή του κοινού.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 18:00 με την παρουσίαση της έκδοσης ΜΑΡΙΑ

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ - Φirma Gypsy Globales που συμπληρώνει το έργο της

καλλιτέχνιδας στην έκθεση DESTEFASHIONCOLECTON: 1 to 8. Για το βιβλίο θα μιλήσουν

οι: Ιωάννα Λαλιώτου, Ιστορικός, Νίκος Μπακουνάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Παντείου

Πανεπιστημίου, Αρχισυντάκτης Πολιτισμού στο Βήμα της Κυριακής, Θεόφιλος Τραμπούλης,

Επιμελητής, Μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού Unfolow και η Μαρία

Παπαδημητρίου.

Στη συνέχεια, μεταξύ 19:30 και 23:00, στο πλαίσιο του workshop η Μαρία Παπαδημητρίου

μαζί με τη δημιουργική ομάδα της ΦGG, θα δημιουργήσουν μια συλλογή ρούχων και

αξεσουάρ στο ύφος του οίκου Φirma Gypsy Globales με τη συμμετοχή του κοινού. Για να συμμετάσχετε αρκεί να φέρετε τα δικά σας παλιά ρούχα ή αξεσουάρ ώστε η δημιουργική ομάδα των ΦGG να κατευθύνει τη στυλιστική σας δημιουργικότητα.

Πηγές
https://www.facebook.com/229587417058713/photos/a.230884476929007.84565.229587417058713/1051446338206146/?type=3&theater Deste Foundation

http://www.benaki.gr/index.asp?lang=en&id=203000001&sid=1532

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Αλέξης Κυριτσόπουλος «Αν διάβαζα... ποιητές της γενιάς του '30»






«Αν διάβαζα... ποιητές της γενιάς του '30»
Σάββατο 20/09/2014, 12:00
ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ-ΚΤΗΡΙΟ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ Ν.Χ''ΚΥΡΙΑΚΟΥ - ΓΚΙΚΑ

«Αν διάβαζα... ποιητές της γενιάς του '30»


Με αφορμή τη βράβευση του βιβλίου «Βεγαλικά… ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Νίκου Εγονόπουλου» του Αλέξη Κυριτσόπουλου, το Πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη και οι
Εκδόσεις Ίκαρος διοργανώνουν την εκδήλωση «Αν διάβαζα…ποιητές της γενιάς του '30», η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάβατο, στις 20 Σεπτεμβρίου 2014 και ώρα 12:0 μ.μ., στο Πωλητήριο της Πινακοθήκης Νίκου-Χατζηκυριάκου-Γκίκα.
Τα Εκπαιδευτικά Προγράματα του Μουσείου θα προτείνουν μια ειδικά σχεδιασμένη δράση για τα παιδιά ενώ παράλληλα θα παρουσιαστεί μια νέα σειρά αντικειμένων και μεταξοτυπιών με
έργα του Α. Κυριτσόπουλου, αποκλειστικά για τα Πωλητήρια του Μουσείου Μπενάκη.
Ο Αλέξης Κυριτσόπουλος εμπνέεται από τους στίχους των μεγάλων ποιητών της γενιάς του ’30 και γράφει παραμύθια με φόντο τις μοναδικές του εικόνες. Η σειρά με γενικό τίτλο «Αν
διάβαζα…ποιητές της γενιάς του '30» αποτελεί συνέκδοση του Πωλητηρίου του Μουσείου Μπενάκη με τις Εκδόσεις Ίκαρος, έχει ήδη λάβει τιμητικές διακρίσεις και βραβεία και αποτελείται προς το
παρόν από 3 βιβλία:

 «Λίγο ακόμα. ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα
του Γιώργου Σεφέρη»
-Εντάχθηκε στη λίστα των White Ravens. 

 «Βεγαλικά, ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα
του Νίκου Εγονόπουλου»
-Βραβείο σε εικονογράφο και συγραφέα βιβλίου μεπολύχρωμη εικονογράφηση, «Κύκλος του Εληνικού
Παιδικού βιβλίου» (2013).
-Βραβείο εικονογραφημένου βιβλίου για παιδιά, περιοδικό
Αναγνώστης (2013).
-Κρατικό Βραβείο εικονογραφημένου παιδικού βιβλίου
(2013). 

 «Οι περιπέτειες της Ρόζας, ένα παραμύθι εμπνευσμένο από
τα ποιήματα του Γιάνη Ρίτσου.»
Σύντομα θα κυκλοφορήσει και το τέταρτο βιβλίο της σειράς,
εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη.
Μουσείο Μπενάκη, Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα,
Κριεζώτου 3, Τηλ.: 210 3630204
Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014, 12 μ.μ.




Βεγγαλικά
Ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου

Αλέξης Κυριτσόπουλος
εικονογράφηση: Αλέξης Κυριτσόπουλος

Ίκαρος
Μουσείο Μπενάκη
2012
61 σελ.
ISBN 978-960-9527-53-8, [Κυκλοφορεί]
 Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου - Περιοδικό "www.oanagnostis.gr" [2013]

Παιδικά βιβλία, Ελληνικά [DDC: 889.91]
Νεοελληνική ποίηση [DDC: 889.1]

Το βιβλίο αυτό αποτελεί το δεύτερο στη νέα σειρά: "Αν διάβαζα... ποιητές της γενιάς του '30". Ο Αλέξης Κυριτσόπουλος εμπνέεται από τους στίχους των μεγάλων ποιητών της γενιάς του ’30 και γράφει παραμύθια με φόντο τις μοναδικές του εικόνες.

Στο βιβλίο αυτό ο ίδιος γράφει στο σημείωμά του:

"Όταν διαβάζοντας τα ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου έφτασα στο ΠΕΡΙ ΥΨΟΥΣ, σαν να ξεπήδησε μπροστά μου ο ίδιος ο Εγγονόπουλος. Μήπως τα ποιήματά του δεν είναι πασχαλινά χαλκούνια; νυχτερινά υπέρλαμπρα μετέωρα του αττικού ουρανού;
Το χέρι του που γράφει δεν είναι λαμπρό μέσ' στον ήλιο, και φωτεινό από αστραφτερά πυροτεχνήματα τη νύχτα; Όταν μιλά δεν ρημάζουν το παν φοβεροί σεισμοί; Ηφαίστεια δεν
ξεπετιούνται στο Περού και ξερνάνε στα ουράνια την οργή τους;
Μήπως ο Νίκος Εγγονόπουλος δεν είναι ο γιος του στρατηγού Μπολιβάρ;
Μέσα στη σκιά, στα σκοτεινότερα στενά της αγοράς, πίσω από τη μάσκα του ιταλού πυροτεχνουργού - κου-κου, σε γνωρίσαμε, ευγενικέ κύριε Εγγονόπουλε!"

Με αυτά στο νου του, ο Αλέξης Κυριτσόπουλος γράφει την ιστορία ενός ποιητή που ήθελε να στέλνει αστέρια στον ουρανό. Bεγγαλικά! Αστραπές, πεφταστέρια και θρύψαλα φεγγαριού είναι τα υλικά που διαλέγει για να στολίσει τον ουρανό με πυροτεχνήματα και λαμπερά ποιήματα.

Κριτικές - Παρουσιάσεις
Μαρίζα ΝτεκάστροΈξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα, www.oanagnostis.gr, 6.7.2014Τζίνα ΚαλογήρουΜυριόχρωμη βροχή από σπίθες, λέξεις και χρώματα, www.oanagnostis.gr, 25.9.2013Ελένη ΣβορώνουΚαλοκαιρινές προτάσεις για μικρούς και νέους βιβλιόφιλους, "Εφημερίδα των Συντακτών", 20.7.2013Θάλεια ΚαραμολέγκουΠαιδικά βιβλία, αντίδοτο στη κρίση, "Η Αυγή", 16.12.2012Κωστής Παπαγιώργης, Ο Κυριτσόπουλος και οι ποιητές, Περιοδικό "Αθηνόραμα", 8.11.2012Μαριάννα ΚουμαριανούΒεγγαλικά, http://www.kosvoice.gr, 18.9.2012Ειρήνη ΠαρούσηΠαραμύθια αισιοδοξίας, "Έθνος", 15.7.2012

Κυριτσόπουλος, Αλέξης

Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά γνώρισε τη ζωγραφική στο Παρίσι. Η ζωγραφική του φιλοξενείται σε γκαλερί, σε βιβλία, δίσκους βινυλίου, CD και αφίσες. Έχει ζωγραφίσει μουσικά θεάματα και έχει δημιουργήσει "κινούμενη ζωγραφική", ή αλλιώς κινούμενα σχέδια. Μερικές φορές γράφει και ζωγραφίζει δικά του βιβλία. Άλλες πάλι ζωγραφίζει βιβλία που έχουν γράψει άλλοι. Εκτός λοιπόν από τις ατομικές του εκθέσεις (Γκαλερί Σκουφά, Ζουμπουλάκη, Άστρα, Άνεμος) και από κάποιες ομαδικές στις οποίες συμμετέχει, η ζωγραφική του βρίσκεται στα βιβλία του:
- Παραμύθι με τα χρώματα
- Ένα παραμυθάκι για χειμώνα και καλοκαίρι
- Άσπρο άλογο (εκδ. Κέρδος)
- Έλα, μάτια μου, στολίσου (εκδ. Άγρα).
Συνεργάζεται με τον Στέλιο Ράμφο για τα βιβλία του και με τον Διονύση Σαββόπουλο για τα μουσικά θεάματα (Αχαρνείς, Κούρεμα, Σαββόραμα), τους δίσκους και τα CD του. Ζωγραφίζει για τη μουσική του Νίκου Ξυδάκη (εξώφυλλα δίσκων, CD και αφίσες). Έχει επίσης ζωγραφίσει Τα παράλογα του Μάνου Χατζιδάκι. Ζωγραφίζει για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Ο Πέτρος κι ο λύκος, Σαββόραμα, Λυσιστράτη). Συνεργάζεται με την καθηγήτρια Βάσω Τοκατλίδου (τμήμα Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας του Α. Π. Θ.) για το graphic concept και την εικονογράφηση γαλλικών εκπαιδευτικών βιβλίων.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Οι περιπέτειες της Ρόζας, Ίκαρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(2012) Βεγγαλικά, Ίκαρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(2007) Μία + 5 Καρυάτιδες, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(2007) Χριστούγεννα δεντρούγεννα, Εκδόσεις Καστανιώτη [κείμενα, εικονογράφηση]
(2006) Κρυφτό, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(2005) Ξαφνικά, τα Χριστούγεννα, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(1998) Σαββατοκύριακα, Άγρα [κείμενα, εικονογράφηση]
(1996) Ένα παραμυθάκι για χειμώνα και καλοκαίρι, Κέδρος
(1996) Μάτια μου στολίσου, Άγρα
(1994) Το άσπρο άλογο, Κέδρος
(1990) Ο παραμυθάς στον γλυκομάγο, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
Το παραμύθι με τα χρώματα, Κέδρος

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2000) Ήταν ένα μικρό χαρτάκι, Ελληνικά Γράμματα

Λοιποί τίτλοι
(2012) Σεφέρης, Γιώργος, 1900-1971, Λίγο ακόμα..., Ίκαρος [εικονογράφηση]
(2010) Σ' ΑΓ, Αρμός [εικονογράφηση]
(2009) Φραγκεσκάκη, Χριστίνα, Σαν ψέματα, Αρμός [εικονογράφηση]
(2008) Πετρηνού, Χριστίνα, Εικαστικό πανόραμα στην Ελλάδα 3: Και τώρα;, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης [έργα]
(2007) Συλλογικό έργο, Γενέθλιος τόπος, Alpha Trust [ζωγραφική]
(2007) Έρως βαρύς, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2007) Τσαλίκογλου, Φωτεινή, Η νεράιδα της Γης, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2007) Συλλογικό έργο, Η τέχνη στην πρώτη σελίδα, Athens Voice [έργα]
(2006) Ιωάννου, Γιώργος, 1927-1985, Εικαστικές ματιές στο έργο του Γιώργου Ιωάννου, Κέδρος [ζωγραφική]
(2006) Εικόνες για τους Αχαρνείς του Αριστοφάνη, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης [εικονογράφηση]
(2006) Βασιλάκης, Κώστας, Ελαφροπάτητα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη [εικονογράφηση]
(2006) Δοξιάδη, Ανθή, Θέλω να μου χαρίσεις κάτι, Άγρα [εικονογράφηση]
(2006) Τριβιζάς, Ευγένιος, Το όνειρο του σκιάχτρου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας [εικονογράφηση]
(2005) Ημερολόγιο 2006, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2004) Κούκος, Περικλής, Ο Μερλίνος ο μάγος και το νησί των ποιητών, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών [εικονογράφηση]
(2003) Συλλογικό έργο, Πέντε ζωγράφοι ζητούν συγγραφέα, Εκδόσεις Πατάκη [ζωγραφική]
(2002) Δάρδα - Ιορδανίδου, Άννα, Τα 31 κουδουνάκια, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2001) Συλλογικό έργο, Μίκης Θεοδωράκης: Λυσιστράτη, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών [εικονογράφηση]
(2001) Μικρές και μεγάλες μέρες, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2001) Το ημερολόγιο του ουράνιου τόξου 2002, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2000) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(2000) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(2000) Αρτζανίδου, Έλενα, Στο μισό του ουρανού, Εκδόσεις Πατάκη [εικονογράφηση]
(1999) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(1999) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(1999) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(1999) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(1998) Έλα, Άγρα [εικονογράφηση]
(1998) Τριβιζάς, Ευγένιος, Μαζί, Εκδόσεις Πατάκη [εικονογράφηση]
(1997) Τριβιζάς, Ευγένιος, Γράψε μου, Εκδόσεις Πατάκη [εικονογράφηση]
(1997) Τριβιζάς, Ευγένιος, Κάτι για σένα, Εκδόσεις Πατάκη [εικονογράφηση]
(1997) Ο υπέροχος Ναστραδίν Χότζας, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1996) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο Λούκουλος τρώει βότσαλα, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1996) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο Λούκουλος τρώει μπαλόνια, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1996) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο Λούκουλος τρώει παπαρούνες, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1996) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο Λούκουλος τρώει πυγολαμπίδες, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1995) Ημερολόγιο Νίκος Ξυδάκης, Ίνδικτος [εικονογράφηση]
(1993) Κυριτσοπούλου, Ζωή Ν., Η Ζωίτσα πέρα από τo Αιγαίο, Άγρα [εικονογράφηση]
(1992) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1991) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο λαίμαργος τουνελόδρακος, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1988) Ιωάννου, Γιώργος, 1927-1985, Το αυγό της κότας, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1984) Το περιβόλι του τρελού. Μπάλλος. Βρώμικο ψωμί, Ιθάκη [εικονογράφηση]
(1983) Σαββόπουλος, Διονύσης, Τα λόγια από τα τραγούδια, Ίκαρος [εικονογράφηση]
(1981) Η ρεζέρβα, Ιθάκη [εικονογράφηση]

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ Αυτόν τον τύπο θα τον λατρέψετε: Χρήστης του Reddit εξηγεί εκπληκτικά πως να αναγνωρίζετε τους διάσημους ζωγράφους από τα έργα τους



Ένα ξεκαρδιστικό οδηγό για αρχάριους της τέχνης δημοσίευσε ένας χρήστης του Reddit κάνοντας την ιστορία της τέχνης να μοιάζει παιχνιδάκι.

Ο DontTacoBoutIt, βοηθά ακόμα και τους πιο αδαείς να αναγνωρίζουν τους διάσημους πίνακες της ιστορίας, υπερτονίζοντας τα χαρακτηριστικά κάθε καλλιτέχνη με τον δικό του χιουμοριστικό τρόπο. Έτσι παρομοιάζει τους πίνακες του Μοντριάν με φύλλο του Excel και παρατηρεί την ομοιότητα των προσώπων του Γιαν βαν Άικ με το πρόσωπο του Πούτιν. Πάντως οι οδηγίες πέρα από χιούμορ παρέχουν πραγματική βοήθεια:

1. Αν όλα τα πρόσωπα στους πίνακες έχουν τεράστια περιφέρεια, τότε είναι Ρούμπενς.



2. Αν όλοι οι άντρες έχουν μάτια αγελάδας και γυναικεία σγουρά μαλλιά, είναι Καραβάτζιο.




3. Αν όλα τα πρόσωπα έχουν κάποιο είδος δυσλειτουργίας στο σώμα τους, τότε είναι Πικάσο.



4. Αν ο πίνακας μοιάζει με εικόνα από αυτές που βλέπετε μετά από ένα τρελό μεθύσι, είναι Νταλί.



5. Αν όλοι οι πίνακες έχουν σκούρο φόντο και οι πρωταγωνιστές βασανισμένες εκφράσεις στα πρόσωπά τους, είναι Τιτσιάνο.



6. Εάν οι πίνακες έχουν πολλούς μικροσκοπικούς ανθρώπους αλλά κατά τα άλλα η υπόλοιπη εικόνα είναι εντελώς φυσιολογική, είναι Μπρίγκελ.



7. Αν όλα τα πρόσωπα – συμπεριλαμβανομένων των γυναικών – μοιάζουν με τον Πούτιν, τότε είναι Γιαν βαν Άικ.




8. Εάν οι πίνακες έχουν πολλούς μικροσκοπικούς ανθρώπους αλλά ταυτόχρονα έχουν επίσης και ένα σωρό τρελά σκηνικά, είναι Μπος.



9. Αν όλα τα πρόσωπα στους πίνακες μοιάζουν με ζητιάνους που φωτίζονται αμυδρά με μια λάμπα του δρόμου, είναι Ρέμπραντ.


10. Αν ένας πίνακας θα μπορούσε πολύ άνετα να έχει κάπου στην εικόνα και μερικά παχουλά πρόβατα ή όντως έχει, είναι Μπουσέ.



11. Αν όλοι είναι όμορφοι, γυμνοί, και ο ένας πάνω στον άλλον, είναι Μικελάντζελο.



12. Αν δείτε μπαλαρίνες, είναι Ντεγκά



13. Αν ένας πίνακας έχει έντονη αντίθεση στο φωτισμό, είναι γαλαζωπός και όλα τα πρόσωπα έχουν γενειάδα, είναι Ελ Γκρέκο.


14. Αν ένας πίνακας έχει το πρόσωπο μιας γυναίκας που μοιάζει με πετεινό, είναι Φρίντα



15. Πίνακας με πιτσιλωτά χρώματα και χωρίς πρόσωπα, είναι Μονέ.



16. Πίνακας με πιτσιλωτά χρώματα που απεικονίζει ένα χαρούμενο πάρτι, είναι Ρενουάρ



17. Πίνακας με πιτσιλωτά χρώματα και δυστυχισμένους ανθρώπους, τότε είναι Μανέ.



18. Τοπία από τον «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» , μια περίεργη μπλε ομίχλη, πρόσωπα με κυματιστά μαλλιά και με την αριστοκρατική μύτη της Madonna, είναι Ντα Βίντσι.



19. Πίνακας που μοιάζει με φύλλο του Excel με χρωματιστά τετράγωνα, είναι Μοντριάν.





Πηγή: 

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Alain Pointillart Aμοργός blues


Alain Pointillart
μπλε και μπλουζ στο γαλάζιο του αιγαίου
Από μικρός ο Alain Pointillart σχεδιάζει, ζωγραφίζει και κάνει κολάζ. Το 1987 του χαρίζoυν το πρώτο του κουτί με ακουαρέλες, κι αυτό ήταν για τον Alain η αποκάλυψη. Η αρχή. Σχεδιάζει, ζωγραφίζει τους τόπους που επισκέπτεται κυρίως στην Ελλάδα. Η αγάπη του είναι οι
Κυκλάδες, επικεντρώνεται δε στην υπέροχη Αμοργό, που επισκέπτεται πάνω από δέκα χρόνια και έχει διασχίσει ξανά και ξανά απ’ άκρη σ’ άκρη.
Οι ακουαρέλες του δεν παρουσιάζουν συγκεκριμένα τοπία της Αμοργού. Είναι περισσότερο η προσπάθεια να αποδώσει αυτά που η Αμοργός του έχει χαρίσει. Όλες αυτές τις αποχρώσεις του μπλε που τον έχουν εμπνεύσει. Αυτό το μπλε του ολοένα πλουτίζει την ψυχή του. Αυτό είναι που
προσπαθεί να δώσει στα έργα του.
Έτσι όταν ο Δημήτρης Ηλιάδης από τις «12 Ακροπόλεις» του πρότεινε να εκθέσει τα έργα
του άρπαξε με ενθουσιασμό την ευκαιρία.
Πριν από τα ταξίδια του στο Αιγαίο και την έκθεση στις «12 Ακροπόλεις» ο Alain
Pointillart έχει εκθέσει πρωτότυπα έργα του στο INRA, ένα Δημόσιο Γαλλικό Οργανισμό στον οποίο ήταν ερευνητής, από το 2000 έως το 2008.
Εκτός από ζωγράφος ακουαρέλας ο ΑΡ είναι και καλός φωτογράφος και έχει εκθέσει πολλές φορές τις έγχρωμες φωτογραφίες του στο Παρίσι και τα περίχωρα.
Η Μεσόγειος (Βενετία, Προβηγκία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία) και η αέναη κίνηση των κυμάτων της έχουν εμπνεύσει τη δουλειά του. Ακρογιαλιές, χωριά, πόλεις, παραλίες, θαλάσσιοι αφροί, άμμος,
τα κόκκινα κεραμίδια, οι καταρρέοντες ή ξεφτισμένοι τοίχοι, τα ασπρισμένα σπίτια, όλα παρουσιάζονται στα ζωγραφικά του έργα.
Συχνά εγκαταλείπει τα πινέλα του καθώς το κύμα παίζει με το σκάφος που τον φέρνει στην Αιγιάλη το πιο αγαπημένo του λιμάνι στο Αιγαίο.
Συγκινημένος γεμίζει τα μάτια του με την ομορφιά από τα μικρά λευκά ξωκκλήσια της Χώρας της Αμοργού, τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, τον Άγιο Θεολόγο, τον Άγιο Γεώργιο Βαλσαμίτη, την Παναγία Επανωχωριανή, κ.ά. Γεμίζει την ψυχή του με τις άπειρες παραλλαγές της σκιάς με το
φως, τον
Ελληνικό ουρανό και τον ήλιο, την ένταση του λευκού, όλων αυτών που παίζουν το παιχνίδι
της γάτας με το ποντίκι. Και τότε γεμίζει την παλέτα του με χρώματα.
Ο Alain Pointillart γεννήθηκε κοντά στο Παρίσι το 1945.

Alain Pointillart

« Bleus et Blues sur l’Egée Bleue »
Depuis l’enfance, AP dessine, peint, fait des collages etc... En 1987, on lui offre sa
première boite d’aquarelles anglaises et c’est la révélation. Il peint et dessine sur ses lieux de prédilection, au cours de multiples voyages et tout particulièrement en Grèce. Son amour immodéré pour les Cyclades s’est fixé sur la merveilleuse Amorgos qu’il parcourt en tous sens depuis plus d’une dizaine d’années.
Ses aquarelles ne sont pas une transcription de la réalité amorgote mais les souffles de pinceaux que cette île lui suggère avec une abondance de bleus. Ces bleus qui de toujours décorent son âme et ses œuvres. Parfois ces longues traversées sur les ferries, qui le conduisent du Pirée dans les Cyclades, l’amènent à dessiner et peindre en trimballant partout son outil favori, une boite noire, cabossée, de 27 petits godets carrés de Windsor et Newton qu’une âme charitable, un jour, lui a offerte. Sur ces bateaux, en peignant à bord, au vu et au su de tous, il provoque curiosité et assez souvent admiration et compliments.
Aussi, quand Dimitris Eliadis, de « 12 Acropolis » à Egiali, lui a proposé d’exposer, il a saisi l’occasion. Il propose ici plus de 70 aquarelles, petits formats 10 x 15 cm,
transformées pour la circonstance en cartes postales, soit sur papier bristol, soit sur papier aquarelle (Fabriano).
Avant de voyager sur la mer Egée et d’exposer à Twelve Acropolis, il avait exposé ses travaux originaux, avec un certain succès, sur son lieu de travail à l’INRA, pendant plusieurs années (de 2000 à 2008) : tout en étant aquarelliste, Alain était chercheur dans cet institut public français. Il a aussi l’œil photographique et a exposé plusieurs fois dans Paris et alentour ses photos en couleurs, autre corde à son arc... La méditerranée (Venise, Provence, Grèce, Espagne, Italie etc) agite ses vagues ses plages ses villages ses villes ses côtes son écume son sable ses tuiles rouges ses murs écaillés et décrépis ou ses maisons blanches chaulées dans la majorité de ses travaux picturaux. Il laisse volontiers jouer ses pinceaux de martre et de sanglier comme la vague lèche la coque du Blue Star Naxos qui le conduit à Egiali, son port d’attache tant aimé en mer Egée. Il remplit ses yeux jusqu’à l’éblouissement des petites chapelles blanches de la Χωρα d’Amorgos, d’Agio Ioannis Chrisostomos, d’Agio Theologos, d’Agio Georgios Valsamitis, de la Panagia Epanochoriani etc... et de leurs jeux infinis d’ombres et d’éclairs avec le ciel et le soleil grecs...et de l’intensité des blancs qui jouent au chat et à la souris, il imprègne sa palette de couleurs.
Il a exposé tout cet été, (de juin à septembre), chez « 12 Acropolis » un port-folio de plus de 70 cartes postales tirées de ses aquarelles et,, une quarantaine d’aquarelles originales faites sur place à Egiali. La présente exposition Αμοργος Blues présente un choix, sur plusieurs années, d’aquarelles grecques, une suite naturelle et un approfondissement en quelque sorte...
AP est né près de Paris en 1945 Contact alainpointillart5@gmail.com Paris novembre 2013

Η γκαλερί Alma με τους Kalos&Klio στο Βερολίνο- Alma gallery Kalos&Klio | booth G 1.11 11th Berliner Liste | 18 - 21 September 2014


Η γκαλερί Alma με τους Kalos και Klio στο Βερολίνο

Η Alma contemporary art gallery συμμετέχει με έργα των Kalos & Klio (booth G 1.11) στην 11η Berliner Liste, που θα πραγματοποιηθεί από 18 έως 21 Σεπτεμβρίου 2014, στο Βερολίνο.


Berliner Liste 2014
Kalos&Klio | booth G 1.11
11th Berliner Liste | 18 - 21 September 2014
Opening: Wednesday, September 17th, 2014
Location: Postbahnhof am Ostbahnhof, Straße der Pariser Kommune 8, 10243 Berlin

Tο καλλιτεχνικό ζευγάρι των Kalos & Klio εδώ και πέρα από μια δεκαετία δουλεύει εξερευνώντας τη σχέση μεταξύ των συμβόλων και των αποβλήτων του πολιτισμού μας, μεταξύ της υλικότητας των αντικειμένων και της θύελλας πληροφοριών του διαδικτύου, μεταξύ του άυλου της ψηφιακής εικόνας και των έργων φετίχ που κατασκευάζουν χρησιμοποιώντας τα πιο εκλεπτυσμένα και πολύτιμα υλικά. Η μέθοδος τους συνίσταται στο να σκάβουν στα παζάρια του πλανήτη ανασύροντας και συλλέγοντας υλικά και εικονικά ετερόκλητα θραύσματα από τα πιο εκκεντρικά έως και τα πιο κοινότοπα αντικείμενα, άλλα καινούργια, άλλα ημικαταστραμμένα με την πατίνα του χρόνου πάνω τους, ενώ παράλληλα χαρτογραφούν συστηματικά τις πιο σκοτεινές περιοχές του κυβερνοχώρου, ενός χώρου που κάθε λεπτό που περνάει αλλάζει και γιγαντώνεται ακόμη περισσότερο.

Στην παρουσία αυτή της Alma contemporary art gallery στην 11th Berliner Liste,2014 στο Βερολίνο,
οι Kalos & Klio παρουσιάζουν μερικά από τα πιο ώριμα έργα τους μέχρι στιγμής. Η σειρά Artificialia αντλεί τη γοητεία της από ένα παράδοξο φετίχ για τα τεχνητά μέλη και όργανα. Θραύσματα παρμένα από κάθε λογής προέλευση ιεροποιούνται μέσα από την τελετουργική τους παρουσίαση ως σύγχρονα τάματα. Ο φαλλός Magnus Apparatus και το αιδοίο Magnus Mater παρουσιάζουν το γνώριμο θέμα της σεξουαλικότητας με έναν μπαρόκ τρόπο που ίσως δεν έχουμε ξαναδεί στα σύγχρονα εικαστικά. Το δίπτυχο The Dukes of Urbino ανακαλεί τη ζωγραφική του Arcimboldo, μεταφερμένη στον χαοτικό και τρομακτικό ψηφιακό κόσμο. Το μπαρόκ, η αναγεννησιακή εικονογραφία και οι θρησκευτικοί συμβολισμοί, το πέρασμα μέσα από όλη την ιστορία της τέχνης είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν όλη τους την δουλειά. Όπως και ο ύψιστος βαθμός πολυπλοκότητας που φθάνει σε πρωτοφανή επίπεδα στο έργο τους με τίτλο Babylon, ως ένα ιδιότυπο πολυπολιτισμικό χωνευτήρι που μασάει τα πάντα, από αρχιτεκτονικά στοιχεία, μηχανικές κατασκευές μέχρι και δομές ανθρώπινης ανατομίας απομεινάρια του υλικού πολιτισμού από όλη την ιστορία της ανθρωπότητας . Χρειάζεται κάποιος μεγεθυντικός φακός για να μπορέσει ο θεατής να αποκρυπτογραφήσει κάθε λεπτομέρεια και να αποκαλύψει τα λεπτότατα μυστικά που κρύβει κάθε τους έργο...
Θανάσης Μουτσόπουλος
Αναπληρωτής Καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης και της Θεωρίας του Πολιτισμού , Πολυτεχνείο Κρήτης




Kalos & Klio
Οι Kalos&Klio (Χρήστος Καλός, Κλειώ Τανταλίδης ) είναι εικαστικό δίδυμο, γεννήθηκαν στην Θεσσαλονίκη και σπούδασαν καλές τέχνες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το 2005 ένωσαν τις αναζητήσεις τους και λειτουργούν με συμπληρωματικό τρόπο παράγοντας κοινό καλλιτεχνικό έργο. Προερχόμενοι από διαφορετική καλλιτεχνική διαδρομή, συνθέτουν και διευρύνουν την καλλιτεχνική τους έρευνα σε περισσότερα πεδία. Αναφορικά η Κλειώ Τανταλίδου σπούδασε Ζωγραφική,BFA, (summa cum laude),στο Hanze University, Groningen, NL, Xαρακτική, ,MA, Governors’ State University, Chicago IL USA, Ψηφιακά Μέσα, MFA (πλήρη υποτροφία) University Of Chicago, IL, USA. Ο Χρήστος Καλός σπούδασε Φωτογραφία στο (Ι.Ι.Ε.Κ) E.S.P. Photography ,Θεσσαλονίκη και Ζωγραφική στο Boston College UK. Οι Kalos&Klio με τα μετά – pop , μετά- ψυχεδελικά τους έργα διαπερνούν τα όρια των τεχνών δημιουργώντας έργα - περιβάλλοντα που είναι σύνθετα και πολυεπίπεδα.. Έχουν λάβει μέρος σε εκθέσεις, στην Ελλάδα, Αμερική και Ασία .


Επιλεγμένες διεθνείς εκθέσεις : Lumen price group exhibition 2013 – 2014, Arcade Cardiff Gallery, Wales, New York Institute of Technology, Gallery 61, New York City, Chelsea College of art & Design’s Triangle space, London and The Space gallery, Hong Kong, China. Art Athina ,2011-2013 , Solo exhibition, Lola Nikolaou Gallery,2010. Προτεινόμενοι καλλιτέχνες Liquid Identities , 2012, Scoletta di San Giovanni Battista e del SS.Sacramento in Bragora, Venice και ID / Identities, 2012, Koza Visual Culture and Arts Association, Istanbul, Turkey. Συμμετοχή στην XV Biennale de la Mediterranée, SYMVIOSIS,2011.



To έργο των Kalos & Klio Pandora’ s Box επιλέχτηκε ως υποψήφιο για το βραβείο Lumen Prize
Διαβάστε περισσότερα σε προηγούμενή μου δημοσίευση : http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2013/10/to-kalos-klio-pandora-s-box-lumen-prize.html

Babylon-2014-KalosKlio

Magna Matter  KalosKlio

Magnus Apparatus Kalos&Klio
Bocca della Verita-640x400 Kalos&Klio

Berliner Liste - Fair for Contemporary Art
Bundesallee 88, 12161 Berlin Berlin, Germany

ALMA Contemporary Art Gallery

Kalos&Klio | Solo Exhibition

Berliner Liste | 18 - 21 September 2014

Official Opening:

Wednesday, September 17th, 2014

6 pm – 10 pm From 10 pm Opening Party in the Fritzclub




Opening Hours:

Thursday, September 18th, 2014 – Sunday, September 21st, 2014

Thursday, Friday, Saturday | 1 pm – 9 pm

Sunday | 1 pm – 7 pm


Location:

Postbahnhof am Ostbahnhof, Straße der Pariser Kommune 8, 10243 Berlin


Hall, Booth: to be announced
Πηγές :
https://www.facebook.com/events/489888784475303/

Highbreeds | Οι Τζόνστον Φόστερ - Διονύσιος Φραγκιάς επαναθεωρούν τη συγχρονικότητα μέσω των κλασικών μύθων

"Highbreeds: Johnston Foster & Dionisios Fragias re-think contemporaneity by way of classical myths"

ΓΛΥΦΑΔΑ, 18 Σεπτεμβρίου 2014 – Η Μπλέντερ Γκάλερι εγκαινιάζει τη σεζόν της με μία έκθεση σύγχρονης τέχνης που έχει τίτλο «Οι Τζόνστον Φόστερ & Διονύσιος Φραγκιάς επαναθεωρούν τη συγχρονικότητα μέσω των κλασικών μύθων» σε επιμέλεια του Μεγακλή Ρογκάκου. Η παρουσίαση θα διαρκέσει ως τις 30 Οκτωβρίου. Πρόκειται για την πρώτη έκθεση που διοργανώνει η Μπλέντερ Γκάλερι σε συνεργασία με τη RARE Gallery της Νέας Υόρκης, ανοίγοντας το δρόμο για μελλοντικές συνεργασίες της Μπλέντερ με γκαλερί από όλο τον κόσμο.



Στον συνοδευτικό κατάλογο της έκθεσης ο Ρογκάκος σχολιάζει, «Ο κύριος τίτλος της έκθεσης “Highbreeds” είναι ένα λογοπαίγνιο που απηχεί ομόφωνα την έννοια του προγονικού του αγγλικού όρου (hybrids). Αυτός ο πρόσφατα επινοημένος όρος συνδέεται με το Ντυσανικό ήθος στο έργο και των δύο συμμετεχόντων καλλιτεχνών – του Τζόνστον Φόστερ (γ. 1978) και του Διονυσίου Φραγκιά (γ. 1971) – και οι δύο μάστορες και χειριστές διαφορετικών μεθόδων και υλικών. Επιπλέον, ο τίτλος παραπέμπει στον αναζωογονητικό νέο τρόπο με τον οποίο ενσωματώνουν τη μυθολογία στα έργα τους.»

Τα εκτιθέμενα έργα προβλέπονται να παρουσιάσουν αφενός μία σύγχρονη εκδοχή των αρχετυπικών υβριδίων και αφετέρου πρόσφατα επινοημένα υβρίδια εμπνευσμένα από την εποχή μας. Συνιστούν παραδείγματα των προσφάτων διεθνών τάσεων στην παραγωγή καλών τεχνών – οικειοποίηση απορριμμένων βιομηχανικών υλικών για τον Φόστερ και υψηλής τεχνολογίας κοπή με εκτόξευση νερού σε συνδυασμό με παραδοσιακά ζωγραφισμένο ρεπορτάζ για τον Φραγκιά. Αυτά τα έργα επαναθεωρούν τη συγχρονικότητα μέσω κλασικών μύθων για να παράγουν νέα στοιχεία κωμωδίας, σάτιρας, παρωδίας και φάρσας. Έτσι, τα αρχετυπικά υβρίδια μπορούν να ξαναγεννηθούν με έναν τρόπο που μας αφορά ουσιαστικά και να επανακτήσουν επίκαιρη σημασία στην πραγματική ζωή σήμερα.

Ο Τζόνστον Φόστερ φέρνει μία απωλεσμένη αίσθηση «χειροτεχνικότητας» στα γλυπτά του, τα οποία δημιουργούνται από απορριμμένα, αποβεβλημένα υλικά που βρίσκει σκορπισμένα σε νησίδες αυτοκινητοδρόμων, πεταγμένα σε χωματερές, και εγκαταλελειμμένα σε σοκάκια. Αποτελούν αλληγορίες για την επιβίωση, αποδεικνύοντας ειρωνικά πώς τα απαραίτητα υλικά της φύσης μπορεί να μετασχηματισθούν για να υποστηρίξουν την ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά στη συνέχεια συχνά απερίσκεπτα οδηγούνται στον κάδο απορριμμάτων. Στην ανάσταση αυτών των υλικών και την μετατροπή τους σε υπερβολικά και παραμορφωμένα πλάσματα, ο Φόστερ μας προειδοποιεί ότι η έλλειψη σεβασμού για το περιβάλλον μας μπορεί να οδηγήσει σε μερικές πολύ ασυνήθιστες και απρόβλεπτες συνέπειες.

Τα πολυμεσικά έργα του Διονυσίου Φραγκιά, που είναι ελαιογραφίες επάνω σε διανοιγμένες επιφάνειες ή συναρμολογήσεις, συνδυάζουν την πολιτιστική, κοινωνική και πολιτική εικονογραφία από διάφορες φάσεις της ανθρώπινης ιστορίας ώστε να σχολιάσουν τις κυκλικές και ανταγωνιστικές τάσεις της ανθρώπινης φύσης προς τη δημιουργία και την καταστροφή, με έμφαση στον τρόπο που η σημερινή ώθηση προς τη τεχνολογική πρόοδο, ενώ είναι γεμάτη υπόσχεση και ελπίδα, μπορεί να είναι επικίνδυνη. Τα έργα του, συχνά αντιπαραβάλλουν στοιχεία από πολύ διαχωρισμένες χρονικές περιόδους για να δείξουν τον τρόπο που σε όλη την ιστορία διάφορα σύμβολα, με τα οποία οι κοινωνίες μετρούν και αντιπροσωπεύουν τα αντίστοιχα ιδανικά τους, αποκαλύπτουν τη συγκρουσιακή δυαδικότητα της φύσης της ανθρωπότητας.




H αποκάλυψη του έργου "Χρυσόμαλλο Δέρας" από τον Τζόνστον Φόστερ στο Athenaeum Intercontonental Hotel. (Φωτογραφία από το culturenow.gr)

Σε συνδυασμό με την έκθεση στη Μπλέντερ Γκάλερι, ο Φόστερ δημιούργησε ένα γλυπτό που άρχισε στη Νέα Σκοτία, όπου ζει και εργάζεται, και ολοκληρώθηκε στην Αθήνα σχετικά με το θέμα του «Χρυσόμαλλου Δέρατος», το οποίo παρουσιάστηκε αρχικά  στο ξενοδοχείο InterContinetal (Αθήνα) και θα μεταφερθεί στην έκθεση  Highbreeds" (συνεργασία με τη RARE Gallery, New York) τα εγκαίνια της οποίας θα πραγματοποιηθούν αύριο, Πέμπτη, στις 19:00.
.  
Η διαδικασία δημιουργίας και στησίματος αυτού του έργου κινηματογραφήθηκε από τη Red Bull Media House ενώ πρόκειται να περιληφθεί σε μία σειρά ντοκιμαντέρ των 10 επεισοδίων State of Art  σχετικών με τέχνη. Αξίζει να σημειωθεί το "ταξίδι" των υλικών του έργου, απο τους σκουπιδότοπους στον Ελαιώνα, σε εργαστήρι ξυλουργικής στο Μαρκόπουλο, και τέλος στο πολυτελές περιβάλλον του ξενοδοχείου.

Δείτε το βίντεο :

 Ένα σημαντικό έργο του Φραγκιά, ενός καλλιτέχνη γεννημένου στην Κεφαλονιά που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη έχοντας ως μέντορα τον Τζέφ Κούνς (Jeff Koons), έχει συμπεριληφθεί στη συλλογή του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ. Οι Φόστερ και Φραγκιάς αντιπροσωπεύονται από τη RARE Gallery της Νέας Υόρκης.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ



Χώρος: Μπλέντερ Γκάλερι, Οδός Ζησιμοπούλου 4, Γλυφάδα, 16674 Ελλάδα

Εγκαίνια: Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου, 19:00 Διάρκεια Έκθεσης: 18 Σεπτεμβρίου έως 30 Οκτωβρίου 2014

Οι ώρες λειτουργίας είναι: Δευτέρα – Πέμπτη: 09:00 – 18:00, Παρασκευή- Σάββατο: 11:00 – 19:00

Υπεύθυνη Τύπου & Επικοινωνίας: Έφη Πάλλη, +30 213 0280597, efi@theblendergallery.com

Διαδικτυακή Ανακοίνωση Έκθεσης και το παραπάνω δελτίο τύπου από το site της Μπλέντερ Γκάλερι :

Ολόκληρη η κριτική του  Μεγακλή Ρογκάκου, M.A., M.A. – Ιστορικού Τέχνης & Επιμελητή Εκθέσεων καθώς και τα βιογραφικά των καλλιτεχνών και έργα τους παρουσιάζονται πιο κάτω.
Η έκθεση Highbreeds: Johnston Foster & Dionisios Fragias re-think contemporaneity by way of classical myths εγκαινιάζεται στις 18 Σεπτεμβρίου 2014.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ


Του Μεγακλή Ρογκάκου, M.A., M.A. – Ιστορικού Τέχνης & Επιμελητή Εκθέσεων

Οι αρχαίοι Έλληνες που συνέθεταν μύθους σε μία προσπάθεια να εξηγήσουν την σκοτεινή προέλευση του κόσμου και να καταρτίσουν έναν κώδικα δεοντολογίας αναφοράς για έναν αμοιβαίως κοινό πολιτισμό. Οι μύθοι εμφανίστηκαν αρχικά στην προφορική παράδοση και ακολούθως στη λογοτεχνία και τις εικαστικές τέχνες του καιρού – ζωγραφική και γλυπτική. Οι παλαιότερες γνωστές λογοτεχνικές πηγές, τα επικά ποιήματα του Ομήρου Ιλιάδα και την Οδύσσεια, επικεντρώνονται στον Τρωικό πόλεμο και τα επακόλουθά του. Δύο ποιήματα του Ησιόδου, η Θεογονία και το Έργα και Ημέραι, περιέχουν πολλές περιγραφές για τη γένεση του κόσμου, τη διαδοχή των θείων κυβερνητών, τη διαδοχή των ανθρωπίνων εποχών, την προέλευση του ανθρωπίνου δράματος και την προέλευση των θυσιαστικών πρακτικών. Oι μύθοι επιπλέον διατηρήθηκαν στους ομηρικούς ύμνους, σε αποσπάσματα του Επικού Κύκλου, στα λυρικά ποιήματα, στα έργα των τραγικών του 5ου π.Χ. αιώνα, στα γραπτά των μελετητών και των ποιητών της Ελληνιστικής Εποχής, καθώς και σε κείμενα από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από συγγραφείς όπως ο Οβίδιος, ο Πλούταρχος και ο Παυσανίας.

Ένα από τα πιο καινοτόμα επιτεύγματα της κλασικής μυθολογίας είναι η εφεύρεση των υβριδίων – φανταστικών πλασμάτων που εύγλωττα συνδυάζουν τμήματα διαφορετικών ειδών σε ένα ενιαίο σώμα, πράγμα αδιανόητο με πραγματικούς όρους, αλλά πειστικό ως αποκύημα της φαντασίας. Έτσι έκαναν την εμφάνισή τους τέτοια υβρίδια όπως οι Άρπυιες, η Γοργόνα, ο Γρύπας, ο Δράκος, ο Ερμαφρόδιτος, η Έχιδνα, ο Κένταυρος, ο Κέρβερος, η Λερναία Ύδρα, η Μέδουσα, ο Μινώταυρος, ο Πήγασος, η Σειρήνα, η Σφίγγα, ο Τυφώνας και η Χίμαιρα. Η κορύφωση των υβριδίων μπορεί να θεωρηθεί ο Δράκος που ο Αλφρέντ Ζακμάρ αριστοτεχνικά δημιούργησε γύρω στο 1860 για να προφυλλάξει δια της γη, του νερού και του αέρα, κάθε πλευρά του Συντριβανιού του Σεν Μισέλ στο Παρίσι.

Όλα τα παραπάνω πλάσματα δεν είναι παρά εφευρέσεις της ανθρώπινης φαντασίας εκτείνοντας τα όρια και το φάσμα της. Παρόλο που υπάρχουν μόνο στη σφαίρα της φαντασίας, συζητούνται και αναλύονται ως πραγματικές προκλήσεις για τους κλασικούς κανόνες και τις ορθολογικές συμβάσεις, το οποίο πιθανώς εξηγεί καλύτερα την ετυμολογία του όρου. Η λέξη υβρίδιο προέρχεται από τον αρχαίο ελληνικό όρο ὕβρις (βρισιά), που σημαίνει προσβολή ή οργή, με ειδική αναφορά στη λαγνεία και ως εκ τούτου, μία προσβολή στη φύση, ένα μικτογέννημα (Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα). Οι άνθρωποι εφηύραν τα υβρίδια ως ένα μέσο για να προκαλέσουν με αυτά μέχρι σήμερα αθέατα άκρα φόβου και δέους, με τελικό στόχο να αποκαταστήσουν την τάξη και να επιβεβαιώσουν την αρχή σχετικά με την ισορροπία δυνάμεων. Ανεξαρτήτως της αδέξιας εμφάνισης τους, είναι συχνά εμπνευσμένα από την καθημερινή ζωή – τις ανθρώπινες σχέσεις, το ζωικό βασίλειο, τα φυσικά φαινόμενα και τις τεχνικές προόδους ή τα οράματα. Παρά τη μεταφυσική ποιότητά τους, τα υβρίδια είναι ευάλωτα και τελικώς υποκύπτουν στην ανθρώπινη ευφυΐα. Χρειάστηκαν αρσενικοί ημίθεοι ή προικισμένοι ανθρώπινοι ήρωες, όπως ο Βελλεροφόντης, ο Ηρακλής, ο Θησέας, ο Ιάσων, ο Οδυσσέας, και ο Περσέας, για να τα δαμάσουν ή να τα εξοντώσουν.

Με την πτώση της αρχαιότητας και την άνοδο του χριστιανικού κόσμου, ο λατινικός όρος υβρίδα (hybrida) επινοήθηκε για να εφαρμοσθεί ιδιαίτερα στη βιολογία, ως ο απόγονος δύο ζώων ή φυτών διαφορετικών φυλών, ποικιλιών, ειδών, ή γενών, ιδίως παραγόμενα δια μέσω της ανθρώπινης χειραγώγησης για ειδικά γενετικά χαρακτηριστικά (Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης). Ωστόσο, η κλασική ρίζα των υβριδίων, ως σημαντικό σύνθετο της φαντασίας, αναβίωσε μάλλον ανατρεπτικά στο μοντερνισμό. Σε έναν κόσμο που προσπαθεί να απαλλαγεί από την κλασική παράδοση και να δημιουργήσει τη δική του μυθολογία, το υβρίδιο έφτασε να σημαίνει ο,τιδήποτε προέρχεται από ετερογενείς πηγές, ή να αποτελείται από στοιχεία διαφόρων ή αταίριαστων ειδών. Η νέα τάση της πρωτοπορίας να αντικειμενοποιήσει τα υβρίδια προέκυψε αξιοσημείωτα με την συχνά εισηγμένη παρομοίωση στο Άσμα 6 του 1868 του Κόμη ντε Λωτρεαμόν που περιγράφει ένα νεαρό αγόρι, «όμορφο […], όπως η τυχαία συνάντηση επάνω σε ανατομικό τραπέζι μίας ραπτομηχανής και μίας ομπρέλας» (Λωτρεαμόν 1938:256). Αυτός ο ερωτικός στοίχος, που ο Μαν Ρέι απεικονίζει το 1933, χρησιμοποιήθηκε συχνά από τον Αντρέ Μπρετόν ως παράδειγμα της σουρεαλιστικής εξάρθρωσης και είχε σημαντική επίδραση στη μοντέρνα τέχνη, ειδικά όπως τα ‘ενισχυμέναready-mades’ του Μαρσέλ Ντυσάν διευκρινίζουν. Αυτός ο μοντερνιστικός πειραματισμός προίκισε τα υβρίδια με συναρπαστική νέα ζωή και εννοιολογική διάσταση, η οποία εξακολουθεί να τροφοδοτεί την πρωτοπορία. Ο μεταμοντέρνος πολιτισμός διακηρύσσει τον υβριδισμό μεταξύ των πραγματειών του αντιρατσισμού, της μεταποικιακής, της ταυτότητας, της πολυπολιτισμικότητας και της παγκοσμιοποίησης. Σήμερα, κάθε πτυχή της τέχνης έχει υποβληθεί σε υβριδισμό, από τη μορφή και το μέσο της στο χώρο και το πεδίο της έκφρασής της (Κέλλυ Μπάουμ 2009:94). Το περιεχόμενο της τέχνης έχει επίσης πάρα πολύ ριζοσπαστικοποιθεί ώστε να γίνει αντικείμενο μεταξύ ρηματικότητας και διεπιστημονικότητας (αυτόθι). Οι ίδιοι οι καλλιτέχνες εμφανίζουν έντονα σημάδια της υβριδοποίησης, αναπαράγοντας τον εαυτό τους ως κάτι επιπλέον της δημιουργικής τους ταυτότητας (αυτόθι).

Την ίδια στιγμή, τα αρχετυπικά υβρίδια έχουν χάσει το αρχικό τους νόημα. Εξακολουθούν να επιβιώνουν ως απομεινάρια ενός ισχυρού πολιτισμού που κάποτε αποτελούσε τη βάση του δυτικού πολιτισμού. Πιο χαρακτηριστικά, πρωταγωνίστησαν από την αρχή στον κινηματογράφο, ο οποίος αναπτύχθηκε στη μαζική βιομηχανία της ψυχαγωγίας του 20ου και 21ου αιώνα, και εξακολουθούν να κάνουν έκκληση σε σκηνοθέτες, ως ένας εύκολος τρόπος για να συλλάβουν τη φαντασία του ευρύτερου κοινού και να γίνουν τεράστιες εισπρακτικές επιτυχίες όπως η Σύγκρουση των Τιτάνων του 1981 του Ντέσμοιντ Ντέιβις, που αναπαραστάθηκε το 2010 και ακολουθήθηκε από την Οργή των Τιτάνων το 2012. Η παρουσία τους στις ταινίες μαρτυρεί την επιμονή της κινηματογραφικής βιομηχανίας, ιδίως, να επιστρέφει στους μύθους˙ και αυτό δείχνει, αφενός, τη διαρκή επίδραση της κλασικής μυθολογίας και, αφετέρου, την κρίση του σύγχρονου πολιτισμού. Χάριν των υπερφυσικών ιδιοτήτων τους, τα υβρίδια γίνονται θύματα εξαντλητικής εκμετάλλευσης σήμερα αντί να χρησιμοποιούνται εποικοδομητικά. Αυτός είναι ο λόγος που το θέμα των υβριδίων επιλέχθηκε ως αντικείμενο της παρούσας έκθεσης - για να ανακτήσουν το κύρος τους, έτσι ώστε να οικειοποιηθούν με μια πιο κατάλληλη πρόθεση.

Ο κύριος τίτλος της έκθεσης «Highbreeds» είναι ένα λογοπαίγνιο που απηχεί ομόφωνα την έννοια του προγονικού του αγγλικού όρου (hybrids). Αυτός ο πρόσφατα επινοημένος όρος συνδέεται με το Ντυσανικό ήθος στο έργο και των δύο συμμετεχόντων καλλιτεχνών – του Τζόνστον Φόστερ (γ. 1978) και του Διονυσίου Φραγκιά (γ. 1971) – και οι δύο μάστορες και χειριστές διαφορετικών μεθόδων και υλικών. Επιπλέον, ο τίτλος παραπέμπει στον αναζωογονητικό νέο τρόπο με τον οποίο ενσωματώνουν τη μυθολογία στα έργα τους. Επίσης μπορεί εννοιολογικά να προτείνει και ένα άλλο νόημα σε σχέση με την εργασία τους, ότι οι δικές τους δημιουργίες εκτρέφονται από ανώτερο απόθεμα.

Ο Τζόνστον Φόστερ φέρνει μία απωλεσμένη αίσθηση χειροτεχνίας στα γλυπτά του, τα οποία δημιουργούνται από απορριμμένα, αποβεβλημένα υλικά που βρίσκει σκορπισμένα σε νησίδες αυτοκινητοδρόμων, πεταγμένα σε χωματερές, και εγκαταλελειμμένα σε σοκάκια. Αποτελούν αλληγορίες για την επιβίωση, αποδεικνύοντας ειρωνικά πώς τα απαραίτητα υλικά της φύσης μπορεί να μετασχηματισθούν για να υποστηρίξουν την ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά στη συνέχεια συχνά απερίσκεπτα οδηγούνται στον κάδο απορριμμάτων. Στην ανάσταση αυτών των υλικών και την μετατροπή τους σε υπερβολικά και παραμορφωμένα πλάσματα, ο Φόστερ μας προειδοποιεί ότι η έλλειψη σεβασμού για το περιβάλλον μας μπορεί να οδηγήσει σε μερικές πολύ ασυνήθιστες και απρόβλεπτες συνέπειες.

Τα πολυμεσικά έργα του Διονυσίου Φραγκιά, που είναι ελαιογραφίες επάνω σε διανοιγμένες επιφάνειες ή συναρμολογήσεις, συνδυάζουν την πολιτιστική, κοινωνική και πολιτική εικονογραφία από διάφορες φάσεις της ανθρώπινης ιστορίας ώστε να σχολιάσουν τις κυκλικές και ανταγωνιστικές τάσεις της ανθρώπινης φύσης προς την δημιουργία και την καταστροφή, με έμφαση στον τρόπο που η σημερινή ώθηση προς τη τεχνολογική πρόοδο, ενώ είναι γεμάτη υπόσχεση και ελπίδα, μπορεί να είναι επικίνδυνη. Τα έργα του, συχνά αντιπαραβάλλουν στοιχεία από πολύ διαχωρισμένες χρονικές περιόδους για να δείξουν τον τρόπο που σε όλη την ιστορία διάφορα σύμβολα, με τα οποία οι κοινωνίες μετρούν και αντιπροσωπεύουν τα αντίστοιχα ιδανικά τους, αποκαλύπτουν τη συγκρουσιακή δυαδικότητα της φύσης της ανθρωπότητας.

Τα συμμετέχουντα έργα της έκθεσης Highbreeds – ένας ανάλογος αριθμός τόσο από τον Φόστερ όσο και από τον Φραγκιά – προβλέπονται να παρουσιάσουν αφενός μία σύγχρονη εκδοχή των αρχετυπικών υβριδίων και από την άλλη πλευρά πρόσφατα επινοημένα υβρίδια εμπνευσμένα από την εποχή μας. Αυτά τα έργα συνιστούν παραδείγματα των προσφάτων διεθνεών τάσεων στην παραγωγή καλών τεχνών – οικειοποίηση απορριμμένων βιομηχανικών υλικών για τον Φόστερ και υψηλής τεχνολογίας κοπή με εκτόξευση νερού σε συνδυασμό με παραδοσιακά ζωγραφισμένο ρεπορτάζ για τον Φραγκιά. Οι δύο καλλιτέχνες επαναθεωρούν τη συγχρονικότητα μέσω παλαιών μύθων που παράγουν νέα στοιχεία κωμωδίας, σάτιρας, παρωδίας και φάρσας. Έτσι, τα αρχετυπικά υβρίδια μπορούν να ξαναγεννηθούν με έναν τρόπο που μας αφορά ουσιαστικά και να επανακτήσουν επίκαιρη σημασία στην πραγματική ζωή σήμερα.

ΩΡΑΡΙΟ
Δευτ. - Πεμ.: 09:00 - 18:00 / Παρ. - Σαβ: 11:00 - 19:00 / Κυρ.: Κλειστά


2014 © THEBLENDERGALLERHighbreeds: Δύο καλλιτέχνες επαναθεωρούν τη συγχρονικότητα μέσω των κλασσικών μύθων, στη Blender Gallery



Διονύσιος Φραγκιάς
Διονύσιος Φραγκιάς

Διονύσιος Φραγκιάς


ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ


Γεννήθηκε:Κεφαλονιά, Ελλάδα
Ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη

Εκπαίδευση:

1999 BFA, Fashion Institute of Technology, Νέα Υόρκη, NY

Pratt Institute, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη (σπούδασε σχέδιο)

Queens College του City University of New York, NY (σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική)

Fashion Institute of Technology, Νέα Υόρκη, NY (σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική)

Ατομικές Εκθέσεις:

2015 RARE Gallery, Νέα Υόρκη, NY

2014 Highbreeds, Το Blender Gallery, Αθήνα, Ελλάδα (w / Johnston Foster) (Σεπτέμβριο - Οκτώβριο)

2013 Gamechanger, ή η ιστορία γίνεται τη νύχτα, RARE, New York, NY

2011 Ανείπωτες Κυκλικές Ιστορίες της Μητέρας, RARE, New York, NY

2007 Colorspace/Embedded, RARE, New York, NY

2001 Πραγματικότητα και Υπέρ-Πραγματικότητα: Ζωγραφική και Σχέδια, Space Lafayette Καλλιτεχνών, Νέα Υόρκη, NY


Επιλεγμένες Ομαδικές Εκθέσεις:

2013 LOT, Λούισβιλ, Κεντάκι

2012 11η Διεθνής Μπιενάλε Τέχνης Μινιατούρας, Gornji Milanovac Μουσείο, Gornji Milanovac, Σερβία

2011 Curate New York, σε απευθείας σύνδεση έκθεση, σε επιμέλεια του Τσαντ Stayrook, Bronx Κέντρο Τεχνών River, New York, NY

2011-2012 Pergament (περιοδεύουσα έκθεση): Γενεύη, Βρυξέλλες, Σεράγεβο

2010 Ομαδική Εργασία, γκαλερί Allan Nederpelt, New York, NY

2006 Η Έκθεση Επίσκεψης Εργαστηρίου, Exit Art, New York, NY

2005 Μείζονα Νέα Υόρκη 2005, το ΜΟΜΑ PS1, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη

2000 Νέα Έργα: FIT Museum Ομαδική Έκθεση, Μουσείο στο Fashion Institute of Technology, New York, NY

Έργα του Διονυσίου Φραγκιά ανήκουν σε πολλές μεγάλες συλλογές, συμπεριλαμβανομένων των παγκοσμίου φήμης συλλογών του Δάκη Ιωάννου στην Αθήνα, και Έφι Γκίλντορ στο Ντένβερ. Η τετάρτη ατομική του έκθεση στη RARE θα λάβει χώρα την άνοιξη του 2015.


ΕΡΓΑ






Τζόνστον Φόστερ
Τζόνστον Φόστερ


Τζόνστον Φόστερ


 ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Γεννήθηκε:1978, Νότια Βοστώνη, Βιρτζίνια

Εκπαίδευση:

2005 MFA Κολλέγιο Χάντερ

2003 Σχολής Ζωγραφικής & Γλυπτικής Σκάουχεγκαν

2001 BFA Πανεπιστήμιο Κοινοπολιτείας της Βιρτζίνια

Ατομικές Εκθέσεις:

2015 RARE Gallery, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη

2014 Highbreeds, Το Blender Gallery, Αθήνα, Ελλάδα (w/Διονύσιος Φραγκιάς) (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος)

2012 Galeria Christopher Paschall, Μπογκοτά, Κολομβία

Το Φυσικό, RARE, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη

2011 Επικεφαλής Stash, POVevolving Gallery, Λος Άντζελες, Καλιφόρνια

Επιλεγμένα Δείγματα, Flippo Gallery, Κολλέγιο Ράντολφ-Μακόν, Άσλαντ, Βιρτζίνια

Monolith Drift, Disjecta, Πόρτλαντ, Όρεγκον

Ομιχλώδεις Έννοιες, Rocky Mountain College of Art + Σχεδίαση, Lakewood, Κολοράντο

2010 Centre d'Art Bastille (fka Lieu d'Images et d'Art), Γκρενόμπλ, Γαλλία

Catch & Release, RARE, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη

2009 Sticky Καταστάσεις, Κάρδαμο Gallery of Art του Πανεπιστημίου του Τενεσί / Chattanooga

galerieXprssns, Αμβούργο, Γερμανία

2008 Johnston Foster: Altered Beast, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης της Βιρτζίνια, Βιρτζίνια Μπιτς, Βιρτζίνια

Summertime Blues, RARE, New York, NY

2007 Lieu d'Images et d'Art (LIA), Γκρενόμπλ, Γαλλία

Εποχές στην Άβυσσο, Πανεπιστημιακή Γκαλερί της Πολιτείας του Ιλινόις, Νόρμαλ, Ιλινόις

2006 Εποχές στην Άβυσσο, έκτακτης ανάγκης Arts, New York, NY

Ψευδαισθήσεις του Μεγαλείου, RARE, New York, NY

2005 Απογοητευμένο Δάσος, Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιάνγκ, Μουσείο Τέχνης, Πρόβο, Γιούτα

Εορτάστε το Νέα Μεσαίωνα, Futura Gallery, Πράγα, Δημοκρατία της Τσεχίας

2004 Η Permanent Vacation, Project Room, PS 1

Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Λονγκ Άιλαντ Σίτι, Νέα Υόρκη

The Last Resort, RARE, New York, NY

2001 Πυκνωτικό Οικόπεδο, Ipanema Gallery, Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια

2000 Πρόβλημα Καθημερινά, Αίθιουσα Τέχνης Κοινοπολιτείας της Βιρτζίνια, Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια

Ομαδικές Εκθέσεις:

2015 Gallery 5 Arts, Ρίτσμοντ, VA (w / Jimmy Joe Roche)

2013 Μουσείο Καλών Τεχνών Μοντγκόμερυ

Γη του Αύριο, Λούισβιλ, Κεντάκι

2012 Η Διπλή Βρώμικη Δωδεκάδα (& Φίλοι), Freight + Volume, New York, NY

Μουσείο Καλών Τεχνών Περλ Φίντσερ, Σπρίνγκ, Τέξας

SHARK, Μουσείο Τέχνης | Fort Lauderdale, Ft. Lauderdale, FL

2011 Κάτω από τη Θάλασσα, Kidspace στο MASS MoCA, Βόρειο Άνταμς, Μασαχουσέτη

2010 Rise of Rad, Μουσείο Τέχνης Τόρανς, Τόρανς, Καλιφόρνια (Ιούλιος)

2009 8x12, RARE, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη

Cou Huo: Τα Πάντα είναι Έκτακτα. Μια Διαφορετική Θέση Κάθε Φορά, 798 Art District & SOLANA Lifestyle Shopping Center, Πεκίνο, Κίνα (διοργανώνεται από Red Box Studio? Επιμέλεια Chen Xinpeng)

2008 Chariker, Foster, Holz, Mastrangelo, Wright, RHYS Gallery, Βοστώνη, MA

Κέντρο Ρέναν Σύγχρονης Τέχνης (CRAC), Αλσατία, Altkirch, Γαλλία

2007 Για Ειδικό Χώρο '07, Μουσείο Τέχνης Άισλιπ, Ανατολικό Άισλιπ, Νέα Υόρκη

Στην Αγριότητα, 101 California, 101 California Street Lobby, Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια (επιμέλεια Artsource Consulting)

Πιο Άγνωστο από την Φαντασία, RARE, New York, NY (με τον Andy Cross & Jean-Pierre Roy)

Θηριοτροφείο Σκουπιδιών, The Drake Hotel, Τορόντο, CAN

2006 Σπίτι Ζώων, Islip Μουσείο Τέχνης, East Islip, Νέα Υόρκη

2005 Μεγάλη Προσφορά, Yerba Buena Center for the Arts, San Francisco, CA

2004 Παιχνίδι Ορόφου, Brooklyn War Memorial, Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη

Οικιακές Πυρκαγιές Καίνε, Wendy Cooper Gallery, Σικάγο, IL



2003 College Art Association, η ΜΦΑ Show, New York, NY




Το 2015, ο Τζόνστον Φόστερ θα παρουσιάσει στη Γκαλερί 5 Arts, Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια, και θα εορτάσει περισσότερο από μια δεκαετία με την RARE με την έκτη ατομική του έκθεση στην γκαλερί.


ΕΡΓΑ


Πηγές :